Water

Stukje varen

De weergoden zijn met ons

Vandaag zou het wel 30 graden worden, vertelden de weermannen de hele week. Maar 20 minuten geleden werd het plots aardedonker en het is nog niet opgehouden met onweren. Inmiddels regent het ook. Wat een genot!
En de temperatuur is nog niet boven de 22 graden gekomen.

Zo is de zomer prima door te komen.

Twee jaar later

De stank van verbrande lichaamscellen dringt mij neus binnen. Dat zijn mijn lichaamcellen, die in rook opgaan. Terwijl twee mannen toekijken, is een computergestuurde laser druk in de weer om stukken van mij weg te branden. Pijn doet het niet, maar die stank, die is niet te harden.

Nu lijkt dit een alinea uit een horrorverhaal, maar niets is minder waar. En ook is het niet een poging om project 'Minder Matthijs' in een hogere versnelling te krijgen. Nee, dit is een flashback.

Vandaag is het precies 2 jaar geleden dat ik mijn ogen heb laten laseren. Een mooi moment om eens terug te kijken.

Het tijdperk als brildrager, dat 25 jaar duurde, moest maar eens afgesloten worden. Na een weekje klieren met lenzen wist ik dat dit zeker geen alternatief zou zijn. Ik mocht ze maar maximaal 12 uur per dag in, wat niet echt opschiet als je dag 18 uur duurt. Dan ben je gewoon een part-time brildrager en dat is eigenlijk nog veel erger. En dan heb ik het nog niet eens over het alsmaar meesjouwen van een lenzendoosje, geklier met vloeistoffen. Nee, dan nog liever blijven rondlopen met een bril.

Maar gelukkig bestaat er ook nog zoiets als je ogen laten laseren. Daar hing wel een prijskaartje van 2000 euro per oog aan, maar ik had de mazzel dat ik maar 2 ogen heb, dus dat was nog te overzien. De ingreep zelf duurde maar een paar minuten, na een voorbereiding van drie kwartier en een 2 uur durend vooronderzoek, een paar weken eerder.

Na een paar dagen pijn en ongemak begon het herstel en een week later reed ik alweer auto en was ik weer aan het werk. Bij de controlemeeting, 3 maand na de ingreep, bleek dat mijn gezichtsvermogen weer op 120% zat, wat het ook was toen ik nog een brildrager was. Maar nu dus zonder twee kunstofglazen in een titaniumframe, rustend op mijn neus.

Maar er waren ook enige bijeffecten. Het eerste half jaar moest ik regelmatig bij, het wakker worden, met twee vingers m'n ogen opentrekken, omdat m'n oogleden aan elkaar geplakt zaten. Even een paar keer knipperen met m'n ogen en het voelde allemaal weer goed aan, dus het was slechts een klein ongemak. Ook heb ik een paar lichte ooginfecties gehad, die vanzelf over gingen, maar wat toch iets was waar ik eerder nooit last van had. Beide problemen zijn inmiddels al zeker een jaar niet meer voorgekomen en ik kan dan ook niet anders concluderen dat de hele ingreep een volledige succes is geweest.

Inmiddels is de prijs van een ooglaserbehandeling al weer behoorlijk gezakt en zal het dus voor steeds meer mensen een optie worden. Drie adviezen:

• Doe veel vooronderzoek, lees over de ervaringen van anderen en weet welke behandelmethodes er zijn en wat de voor en nadelen zijn, voordat je ook maar een voet zet in de ooglaserkliniek.


• Ga voor de beste en niet voor de goedkoopste. Met je ogen neem je geen (onnodige) risico's, dus een paar honderd euro besparen is misschien niet zo'n goede keuze.


• Kies voor de behandeling met het beste resultaat en niet met het snelste resultaat. Dus ga voor Lasek i.p.v. Lasik. En als je wilt weten waarom, zie advies nummer 1. :-)

Ik onderging mijn ooglaserbehandeling (lasek) bij VisionClinics, die in een recent artikel van de Consumentenbond wederom bij de beste van Nederland behoorde.

Project 'Minder Matthijs'

Op 8 april is project 'Minder Matthijs' van start gegaan. Het doel is om in een jaar tijd op een BMI (Body Mass Index) van 25 uit te komen. Met een lengte van 1 meter 96 betekend dit dat ik volgend jaar, op 7 april, maximaal 96 kilo mag wegen.

Op 8 april begon ik met een gewicht van 121.8. Dat was al een stuk minder dan de 127 die ik nog in oktober woog, maar nog steeds gruwelijk veel.


De eerste 3 maanden van het project zitten er op er is bijna 13 kilo minder Matthijs.

De eerste projectmijlpaal is het doorbreken van de 100 kilo grens. Ik heb mezelf tot uiterlijk 1 december de tijd gegeven om die mijlpaal te bereiken. Met nog maar 9 kilo en bijna 5 maanden te gaan lijkt dat een eenvoudige opgave, zeker gezien de afgelopen 3 maand. Maar het is maar de vraag of het zo makkelijk blijft gaan.

Nog meer plastic

Een kijkvenster in een pak melk, om te kijken hoeveel er nog in zit. Vroeger, wat nog maar een paar weken geleden is, konden mensen aardig inschatten hoeveel er nog in een pak zat, door hem gewoon even vast te houden. Maar die vaardigheid kunnen we nu ook overboord gooien als het aan de fabrikanten ligt.

Weer een innovatie waar ik (en het milieu) niet op zitten te wachten.

Pangasiusfilet

En een heel berg roergebakken groente.

Jammer dat de foto niet scherp is. :-(

Sterf moeilijk 4.0

Zalm

Met een berg ijsbergsla.

More than meets the eye

Lol op kantoor

Bart's feestje

Speelgoed

'Ruby on rails' op een N800. Alleen voor de echte nerd.

Our civilization runs on software

Despite its transparency, as Bjarne Stroustrup has observed, "our civilization runs on software." It is therefore a tremendous privilege as well as a deep responsibility to be a software developer.

It is a privilege because what we do collectively as an industry has changed and will continue to change the world1. It is a responsibility because the world in turn relies on the products of our labor in so many ways. In the context of that labor, software is perhaps the ultimate building material: it springs from pure thought and is intrinsically malleable, yet it can be made manifest in our hardware systems, limited only by our vision (and certain immutable laws of physics and software).

As software professionals, we seek to develop and deploy useful systems of quality in a manner that reduces the distance from vision to execution. That the fruits of our labor are transparent to the world is as it should be: users want results and value, not more technology. For this reason, the primary challenge of every software development team is to engineer the illusion of simplicity in the face of essential complexity.

Handbook of Software Architecture

Hmmmmmmm

Wanneer kan ik de doos het beste openen?

Waarom bloggen we?

Dit is misschien wel een goede uitleg:

Blog" itself is short for "weblog," which is short for "we blog because we weren't very popular in high school and we're trying to gain respect and admiration without actually having to be around people."

Creating your own blog is about as easy as creating your own urine, and you're about as likely to find someone else interested in it.

bron: http://www.wired.com/gadgets/miscellaneous/commentary/alttext/2006/09/71720

Hmmmm

Is die datum echt langer?
De lineaal zegt van niet.

Misschien bedoelen ze dat de melk langer houdbaar is, maar zet dat dan op het pak!

Oja, mag die schroefdop weer van het pak? Ik zit echt niet te wachten op nog meer plastic (afval) en de afgelopen tientallen jaren kwam de melk ook prima uit het pak zonder zo'n plastic dopje. Weg met dat ding.

Gisteravond :-)

Gisteravond

Volgende

Jammer dat dat Noordzeekanaal in de weg ligt, maar anders was ik doorgefietst naar Den Helder. ;-)

Kust

Bootje

Rustig

Zelden is de parkeerplaats op maandagochtend zo leeg als vandaag. Maar ja, wie gaat er dan ook vandaag naar kantooor he?

Crisis!

We (Haarlem) staan op www.crisis.nl.
Besmet gebied!

Een stam E.Coli heeft z'n intrek genomen in de waterleiding en nu mogen we twee dagen geen kraanwater drinken, zonder het eerst twee minuten te koken.

Hoe kook je water twee minuten, als de watersnelkoker afslaat zodra het water een paar seconden kookt? Een pannetje op het gas dan maar?
Het koffiezetapparaat vullen met kraanwater, dat kan natuurlijk nu ook niet, want dat ding kookt het water niet voordat het in het filter valt. Dat vergeten vast heel veel mensen.

Een waarschuwingkaartje is nog niet in de brievenbus gevallen en er rijden ook geen auto's door de straten, met grote luidsprekers op het dak. Alleen als je bovenop het nieuws zit, dan heb je een kans de besmetting te ontlopen. ;-)

Ik ga maar naar het werk, in Diemen, waar je voorlopig nog veilig het kraanwater kan drinken.

Dodenherdenking

In Dronten

Gijzelen

Twee partijen zitten aan de onderhandelingstafel en moeten tot een akkoord komen. Maar ze kunnen het maar niet eens worden. Dus besluit 1 van de partijen een andere partij, die geen enkele stem heeft in de onderhandelingen, in gijzeling te nemen. Daarmee hopen ze partij 2 te dwingen om aan hun eisen te voldoen.

Middeleeuwse praktijken?

Nee, dat is heel normaal, als je vrachtwagenchauffeur bent en je vakbond het niet eens kan worden met de werkgevers, over de CAO. Dan ga je gewoon met je truck de weg op en ga je medeweggebruiker treiteren.

"Tot en met 12 mei gaan we prikacties uitvoeren", kondigde vakbondsbestuurder Jan Heilig van FNV Bondgenoten zaterdagmorgen aan. "Chauffeurs rijden een half uur later in colonne weg bij hun bedrijf, ze rijden drie keer over een rotonde of ze rijden een tijdje langzaam op de snelweg."
(bron: NU.NL)

Gewoon het werk neerleggen, zoals normale stakers doen, dat is teveel gevraagd. Nee, ze moeten de overige weggebruikers lastig vallen met hun probleem en daarbij ook het milieu nog eens extra schade toebrengen.

Misschien dat maatschappelijke belangenverenigingen, zoals de ANWB, maar ook milieuorganisaties, hun leden kunnen oproepen om alle FNV gebouwen permanent te blokkeren, net zolang totdat deze bond een verklaring afgeeft om nooit meer publieks- en milieuonvriendelijke acties te houden.

FNV-ers lijken soms net van die kleine kinderen, die maar blijven drammen en als ze hun zin niet kunnen krijgen, hun woede gaan botvieren op andere kinderen. Ik zou geen lid willen zijn van zo'n organisatie.

File rijden

Yummie

Edit:

Voor de liefhebbers, het recept is hier te vinden.

Aan tafel!

Edit:

Voor de liefhebbers, het recept is hier te vinden.

Inleveren

Er is een tijd van komen en een tijd van Megane ... eh... gaan.

Lente!

Hagelstenen

Au

Klustip #381: Eerst kijken, voordat je met de hamer slaat.

Uitgelopen

Vanmiddag was het dan zover; de laatste keer dat ik als IBM-er het pand ben uitgelopen.

Na 9 jaar en evenzoveel maanden is het hoofdstuk IBM afgesloten. De volgende keer dat ik in een IBM pand kom zal dat zijn als klant, cursist, opdrachtgever, of misschien wel als de nieuwe eigenaar. Okay, dat laatste lijkt nu nog erg onwaarschijnlijk, maar je moet nooit te vroeg mogelijkheden uitsluiten.
Maar op dit moment geen Big Blue(s) meer voor mij.

Nu is het eerst tijd voor vakantie. Die zal bestaan uit: verbouwen, winkelen, verbouwen, lezen, verbouwen, programmeren, verbouwen, leaseauto inleveren, verbouwen en verbouwen. Kortom, lekker uitrusten.

Lente?

Mist

Demonstratie

Tardis

Aankomst

Overstappen

Start

Voor mezelf

Matthijs, niet vergeten om nog even naar 'An Inconvenient Truth' te gaan kijken. Gratis, in de bioscoop.

Via deze URL kun je zien waar de film draait.

Leesvoer

11 centimeter aan nieuwe boeken

Bevestiging

Voor de mensen die het bijna niet kunnen geloven, of die nog van niets wisten: ik wissel IBM in voor Devoteam.

Drijvende kiezer

"U mag stemmen"

Slechts vier stappen was ik verwijderd van de stemcomputer. Het leek een klein stukje, maar terwijl ik naar de stemcomputer liep, leek de tijd te versnellen en te vertragen tegelijk. Ik realiseerde me opeens dat de Haarlemmer, waar ik op zou gaan stemmen, geen vrouw is. Heel mijn leven heb ik in het stemhokje voor een vrouw gekozen en nu was ik op weg naar de stemcomputer en zou ik kiezen voor een man. Het leek wel of de hele weg naar de stemcomputer opeens vol stond met borden. Van die rode borden met een witte balk, verboden in te rijden, met daaronder een bordje met 'GA TERUG'.

Maar ik kon niet terug. De meneer van het stembureau had z'n ding al gedaan en nu moest er gestemd worden, of ik wilde of niet. De paniek sloeg toe. Voor het eerst van mijn leven moest ik echt een keuze maken in het stemhokje, terwijl ik dat altijd deed voordat ik het stemhokje inging. En daar stond ik dus, als een soort zwevende kiezer, met een uitgestoken vinger en vol met twijfel.

Blijf ik bij mijn keuze en stem ik op een man, of kies ik een willekeurige vrouw van dezelfde lijst. Wat nou als ik kies voor een onbekende vrouw, die geen band heeft met Haarlem. Misschien heeft ze wel een hekel aan Haarlem en gaat ze voorstellen om Haarlem terug te geven aan de zee. Nu heeft Haarlem de afgelopen eeuwen geen deel uitgemaakt van de zee, maar weet zij dat ook? Zoiets blijft toch oppassen, want het is niet ondenkbaar dat er een meerderheid is voor een dergelijk voorstel. Zeker met al die Amsterdammers, die het natuurlijk niet kunnen uitstaan dat Haarlem de hoofdstad van de provincie is i.p.v. Amsterdam. En die Alkmaarders zien het vast ook wel zitten als hun stad kans maakt om de nieuwe hoofdstad van de provincie te worden.

Dan toch maar stemmen op de man uit Haarlem? Maar dan doorbreek ik mijn lange traditie van het stemmen op een vrouw. En ik kan best wel zwemmen, dus Haarlem in zee is misschien niet zo heel erg. Geen poep meer op straat en de discussie over de tunnel voor de zuid tangent kan veranderen in de discussie over een aanlegsteiger voor de zuid tangent. Hoewel, verdwijnt de hondepoep wel als Haarlem onder water staat? Er zijn tenslotte ook nog zeehonden en hondepoep aan je schoen is vies, maar er tussen zwemmen, dat lijkt me nog een tikkeltje smeriger. Okay, dat lijkt me duidelijk, ik ga niet op die rare vrouw stemmen, die Haarlem onder water wil zetten.

Ik kies voor droge voeten. Dan stinken ze maar af en toe.

Op naar de stembus

Met maar 1 GroenLinkser uit Haarlem op de lijst is het makkelijk kiezen.

Lunch

Volgende week

Op 7 maart mogen we weer stemmen!

Matthijs, the Mouse Slayer

Deze muis had de pech mij tegen te komen op de WC. Maat 46 was te snel voor het beestje.

Valentijnsdag in gevaar

De Consumentenbond schrijft:

Valentijnsdag is hét moment om via internet anonieme liefdesbetuigingen te versturen.

Ha, leuk, het is weer tijd voor de Valentijsmailtjes.

Maar vervolgens schrijft diezelfde Consumentenbond dat je beter geen mailtjes van anonieme afzenders kunt openen.
Wat?!?!?
Zijn ze bang voor dat mensen de spanning niet aankunnen? Is de volksgezondheid in gevaar door een verhoogd risico op gebroken harten? Mag je uit milieuoverwegingen geen nieuwe relaties beginnen als de oude nog niet helemaal op is? Wat?
Nee, niets van dat alles. Het gaat over computerveiligheid. <Gaap>

Voor alle zekerheid daarom een oproep:

Aan alle leuke vrouwen van Nederland,

Ik kan me heel goed voorstellen dat je geschrokken bent van het bericht van de Consumentenbond. Maar wees niet bang, ik zal jouw anonieme Valentijnsmailtje gewoon lezen. Geen Consumentenbond die tussen ons beide komt. Want laten we wel wezen, de Consumentenbond kan best nuttig zijn, maar van liefde en romantiek hebben ze geen snars begrepen.
A.s. woensdag hoop ik dan ook gewoon jouw mailtje te mogen ontvangen.

P.S. Mailtje van leuke vrouwen die buiten Nederland verblijven zijn ook welkom

Onschadelijk

Deze bom gaat niet meer af.

Wit

Een beetje sneeuw

Gamma/Gammel

Als je schroefdraad op een koperbuis wilt maken, pak dan een pijpensnijder van de Gamma; voor het doorsnijden van pijpen is die minder geschikt.

Watermanagement

Ik ben dan wel geen prins, maar ik ga vandaag toch aan watermanagement doen.

Meer webcam

Leuk natuurlijk, dat ik nu die webcam aan heb staan. Maar laten we wel wezen, de pagina waarop de webcam te bekijken was, die zag er natuurlijk niet uit. De uitdrukking 'je ogen uit je kop schamen' was hier misschien wel op z'n plaats geweest.

Daarom is er nu hier een iets opgeleukte versie te bewonderen.

En die rare vent die soms in beeld komt, dat ben ik dus.

Nieuwe webcam

Dankzij Dennis heb ik nu thuis een IP webcam staan!

Geen gezeur meer met een computer die dag en nacht aan moet blijven staan, want het is een webcam die direct aan het netwerk hangt. Via een kabeltje, of wireless.

Voor wie nieuwsgierig is geworden: Je kunt meekijken op www.tijdelijk.net/cam/ en met wat geluk zie je af en toe mijn handen op het toetsenbord.

En mocht je na het zien van de beelden denken 'Zo'n camera wil ik ook!', is dit de camera die je zoekt.

Weer normaal

Speciaal voor al die mensen die zich zorgen maakten na het zien van de vorige foto:





Mijn ogen zijn er dus niet uitgevallen, ik ben niet gestikt en er zat ook geen raar goedje in de mok.

Blauw aangelopen

Nu voelde ik me na een paar dagen ziek zijn al stukken beter, tot dat ik mezelf op de webcam zag.

Gelukkig deed de webcam software het niet helemaal goed.

The last of the

Brownies!

Zelfgebakken, voor mijn collega's.

Zandbak

Ik ben de laatste tijd nogal eens te vinden in de IBM zandbak. Nee, niet met emmer en schepje, maar een virtuele zandbak in Second Life. Daar kun je al je creativiteit botvieren en allerlei dingen bouwen.



Dat rare ding in het midden, met die krullen en die rode schijven heb ik in elkaar gezet. Een toren van 263 meter hoog. Het is wel lastig om de top te bereiken, want in Second Life kun je maar tot 200 meter hoogte vliegen, zonder hulpmiddelen. Gelukkig heb ik wat vliegende voertuigen. Volgende keer eerst maar eens een trap, of nog beter, een lift bouwen.

Heropvoeding

Sommige viespeuken hebben een herinnering nodig.

Tegels

Ik heb ze in huis.

Wieder an die arbeit

Tweeduizendzeven

Jammer dat 2006 nu toch echt voorbij is, want het was best wel een goed jaar.

Maar aan al het goed komt een eind en tweeduizendzeven heeft de potentie om ook een heel goed jaar te worden. Het begin is er al, want na 4 dagen werken zal er al weer een weekend op ons staan te wachten. Dat is een hele goede start, van een nogal duffe maand. Na alle drukte van december is januari de maand van bijkomen, alles weer goed op de rails zetten, nieuwe plannen bedenken, goede voornemens laten versloffen en nieuwjaarsrecepties aflopen. En iedereen een goed jaar toewensen.

Maar hoelang ga je daar eigenlijk mee door? Natuurlijk mag je iemand ten alle tijden een goed jaar toewensen, ook als je midden in augustus in een hittegolf zit. De meeste mensen stoppen er toch wel mee als het nieuwe jaar 2 weken oud is en een enkeling weet het nog te rekken tot de derde week, met het risico dat er een discussie gaat ontstaan of het nogwel mag of kan. Wees gerust, het kan altijd.

Dus zelfs als je deze blog entry pas ergens halverwege tweeduizendzeven leest, dan is onderstaande nog steeds geldig:

Ik wens je een heel mooi en gelukkig tweeduizendzeven toe!!