Dag zon

Water

Stukje varen

De weergoden zijn met ons

Vandaag zou het wel 30 graden worden, vertelden de weermannen de hele week. Maar 20 minuten geleden werd het plots aardedonker en het is nog niet opgehouden met onweren. Inmiddels regent het ook. Wat een genot!
En de temperatuur is nog niet boven de 22 graden gekomen.

Zo is de zomer prima door te komen.

Twee jaar later

De stank van verbrande lichaamscellen dringt mij neus binnen. Dat zijn mijn lichaamcellen, die in rook opgaan. Terwijl twee mannen toekijken, is een computergestuurde laser druk in de weer om stukken van mij weg te branden. Pijn doet het niet, maar die stank, die is niet te harden.

Nu lijkt dit een alinea uit een horrorverhaal, maar niets is minder waar. En ook is het niet een poging om project 'Minder Matthijs' in een hogere versnelling te krijgen. Nee, dit is een flashback.

Vandaag is het precies 2 jaar geleden dat ik mijn ogen heb laten laseren. Een mooi moment om eens terug te kijken.

Het tijdperk als brildrager, dat 25 jaar duurde, moest maar eens afgesloten worden. Na een weekje klieren met lenzen wist ik dat dit zeker geen alternatief zou zijn. Ik mocht ze maar maximaal 12 uur per dag in, wat niet echt opschiet als je dag 18 uur duurt. Dan ben je gewoon een part-time brildrager en dat is eigenlijk nog veel erger. En dan heb ik het nog niet eens over het alsmaar meesjouwen van een lenzendoosje, geklier met vloeistoffen. Nee, dan nog liever blijven rondlopen met een bril.

Maar gelukkig bestaat er ook nog zoiets als je ogen laten laseren. Daar hing wel een prijskaartje van 2000 euro per oog aan, maar ik had de mazzel dat ik maar 2 ogen heb, dus dat was nog te overzien. De ingreep zelf duurde maar een paar minuten, na een voorbereiding van drie kwartier en een 2 uur durend vooronderzoek, een paar weken eerder.

Na een paar dagen pijn en ongemak begon het herstel en een week later reed ik alweer auto en was ik weer aan het werk. Bij de controlemeeting, 3 maand na de ingreep, bleek dat mijn gezichtsvermogen weer op 120% zat, wat het ook was toen ik nog een brildrager was. Maar nu dus zonder twee kunstofglazen in een titaniumframe, rustend op mijn neus.

Maar er waren ook enige bijeffecten. Het eerste half jaar moest ik regelmatig bij, het wakker worden, met twee vingers m'n ogen opentrekken, omdat m'n oogleden aan elkaar geplakt zaten. Even een paar keer knipperen met m'n ogen en het voelde allemaal weer goed aan, dus het was slechts een klein ongemak. Ook heb ik een paar lichte ooginfecties gehad, die vanzelf over gingen, maar wat toch iets was waar ik eerder nooit last van had. Beide problemen zijn inmiddels al zeker een jaar niet meer voorgekomen en ik kan dan ook niet anders concluderen dat de hele ingreep een volledige succes is geweest.

Inmiddels is de prijs van een ooglaserbehandeling al weer behoorlijk gezakt en zal het dus voor steeds meer mensen een optie worden. Drie adviezen:

• Doe veel vooronderzoek, lees over de ervaringen van anderen en weet welke behandelmethodes er zijn en wat de voor en nadelen zijn, voordat je ook maar een voet zet in de ooglaserkliniek.


• Ga voor de beste en niet voor de goedkoopste. Met je ogen neem je geen (onnodige) risico's, dus een paar honderd euro besparen is misschien niet zo'n goede keuze.


• Kies voor de behandeling met het beste resultaat en niet met het snelste resultaat. Dus ga voor Lasek i.p.v. Lasik. En als je wilt weten waarom, zie advies nummer 1. :-)

Ik onderging mijn ooglaserbehandeling (lasek) bij VisionClinics, die in een recent artikel van de Consumentenbond wederom bij de beste van Nederland behoorde.

Project 'Minder Matthijs'

Op 8 april is project 'Minder Matthijs' van start gegaan. Het doel is om in een jaar tijd op een BMI (Body Mass Index) van 25 uit te komen. Met een lengte van 1 meter 96 betekend dit dat ik volgend jaar, op 7 april, maximaal 96 kilo mag wegen.

Op 8 april begon ik met een gewicht van 121.8. Dat was al een stuk minder dan de 127 die ik nog in oktober woog, maar nog steeds gruwelijk veel.


De eerste 3 maanden van het project zitten er op er is bijna 13 kilo minder Matthijs.

De eerste projectmijlpaal is het doorbreken van de 100 kilo grens. Ik heb mezelf tot uiterlijk 1 december de tijd gegeven om die mijlpaal te bereiken. Met nog maar 9 kilo en bijna 5 maanden te gaan lijkt dat een eenvoudige opgave, zeker gezien de afgelopen 3 maand. Maar het is maar de vraag of het zo makkelijk blijft gaan.

Nog meer plastic

Een kijkvenster in een pak melk, om te kijken hoeveel er nog in zit. Vroeger, wat nog maar een paar weken geleden is, konden mensen aardig inschatten hoeveel er nog in een pak zat, door hem gewoon even vast te houden. Maar die vaardigheid kunnen we nu ook overboord gooien als het aan de fabrikanten ligt.

Weer een innovatie waar ik (en het milieu) niet op zitten te wachten.

Pangasiusfilet

En een heel berg roergebakken groente.

Jammer dat de foto niet scherp is. :-(

Sterf moeilijk 4.0

Zalm

Met een berg ijsbergsla.

More than meets the eye

Lol op kantoor

Bart's feestje

Speelgoed

'Ruby on rails' op een N800. Alleen voor de echte nerd.

Our civilization runs on software

Despite its transparency, as Bjarne Stroustrup has observed, "our civilization runs on software." It is therefore a tremendous privilege as well as a deep responsibility to be a software developer.

It is a privilege because what we do collectively as an industry has changed and will continue to change the world1. It is a responsibility because the world in turn relies on the products of our labor in so many ways. In the context of that labor, software is perhaps the ultimate building material: it springs from pure thought and is intrinsically malleable, yet it can be made manifest in our hardware systems, limited only by our vision (and certain immutable laws of physics and software).

As software professionals, we seek to develop and deploy useful systems of quality in a manner that reduces the distance from vision to execution. That the fruits of our labor are transparent to the world is as it should be: users want results and value, not more technology. For this reason, the primary challenge of every software development team is to engineer the illusion of simplicity in the face of essential complexity.

Handbook of Software Architecture

Hmmmmmmm

Wanneer kan ik de doos het beste openen?

Waarom bloggen we?

Dit is misschien wel een goede uitleg:

Blog" itself is short for "weblog," which is short for "we blog because we weren't very popular in high school and we're trying to gain respect and admiration without actually having to be around people."

Creating your own blog is about as easy as creating your own urine, and you're about as likely to find someone else interested in it.

bron: http://www.wired.com/gadgets/miscellaneous/commentary/alttext/2006/09/71720

Hmmmm

Is die datum echt langer?
De lineaal zegt van niet.

Misschien bedoelen ze dat de melk langer houdbaar is, maar zet dat dan op het pak!

Oja, mag die schroefdop weer van het pak? Ik zit echt niet te wachten op nog meer plastic (afval) en de afgelopen tientallen jaren kwam de melk ook prima uit het pak zonder zo'n plastic dopje. Weg met dat ding.

Gisteravond :-)

Gisteravond